Please Read On Wattpad. Thanks. http://www.wattpad.com/story/2491745-hanggang-tingin-na-lamang-ongoing
This is a Story Of girl who sacrificed so much just for the boy he truly Loves even though the boy Doesn't Loves her,even Care for her But In the end,Her sorrows and pains Turned in to Love and Happiness. How did it Happen? What Kind Of Happiness Does the story means? Let's Find Out..
Chapter 1:Enrollment
Hanggang Tingin na Lamang ba ako sa kanya? Wala na bang mababago sa relasyon naming dalawa Kahit Bilang magkaibigan lang? Ay Mali! Kahit Relasyon sa pagkakaibigan pala,WALA. Zero. Ansaklap Nun ah! Paano ba naman kasi si KABA,Parati akong binibisita. Wrong Timing pa. Nanandya ka na ba? Si Destiny naman,Pinabibisita ko,ndi naman dumarating. Wala sigurong pamasahe. Kuripot yun eh kahit sasakyan nga wala. Eh Si oras? Palaging Nandyan kaso nga si AKO naman,Sinasayang lang siya. Napakalaking KATANGAHAN! Bwishet na SAYANG. Lesheng KABA..
Isang Araw Nga habang ako'y tumatakbo papunta sa aking silid dahil sa ako'y late na late na,nagkabanggaan tayo. Hindi kasi ako tumitingin sa daan. Todo Titig kasi ako sa orasan ko na nagbabakasaling Umatras nang kahit 25 minutes lang kaso Wala eh. Na aalala ko pa yun kahit Hindi maganda yung unang Pagkikita natin. Sinabihan mo pa nga ako ng Tanga Dibuh? </3. Kahit na Masakit yun,di parin ako nagalit sayo kasi nga mahal kita. Antanga ko talaga dibuh?
Na alala mo din ba yung pagkatapos ng araw na yun ay parati na kitang sinusundan para lang humingi ng Tawad kahit Hindi ko naman sinasadya na mabangga kita. Ginawa ko lang yun kasi ayaw kong masira ang pangngalan ko sayo. Inis na inis ka sa akin nun pero hindi parin ako sumuko kasi maliban sa maayos ang pangngalan ko sayo,makikilala mo din ako kahit bilang baliw lang basta ba't nakilala mo ako at nalaman mong nag eexist pa pala ako. Akala ko nga magiging succesful yun pero isang masakit na salita ang nabitiwan mo na napasok nga sa puso ko,pinalabas ko naman sa taenga ko.
"LEAVE ME ALONE. I DONT LIKE YOU, BITCH!" sigaw mo.
Maraming nakakita nun. Marami ding na shocked. Natatameme din sila. Ansakit nun ah. Para akong sinabogn ng limang malalaking dinamita sa sobrang sakit. Gusto ko na ngang umiyak nun. Gusto ko na din umalis at magalit sayo pero bakit di ko magawa? siguro nga kasi Mahal na mahal kita na kahit kalayaan mo ay handa kong ibigay.. Kahit nga humanap ka ng ibang babae at makipaghalikan sa harap ko. Ok lang. Basta ba makilala mo ako. Ansakeet nang nangyari pero ako? ano? Nakasmile lang. Naka Pekeng Smile. :))
"Ano ka ba ok lang iyan! Sige,iiwasan na kita pero ngayong araw lang" sabi ko naman.
Tapos Umalis na ako doon. Nakasmile parin ako. Gusto ko kasi na mapakita sayo na kahit Sinaktan mo ako,malakas parin ako kasi nagagawa kong ngumiti kahit peke. Hindi naman yun halata eh. ANo pa ang use ng Acting club ko kung hindi ko naman gagamitin. Lumalakad ako nun na dala dala ang sakit,hiya at kaba pero nakasmile parin ako.
"Your so annoying Bitch. Curse YOU!!!" pahabol na sigaw mo pa.
Habol nya pa. Bitch? Bitch ba tala ang tingin mo saken? Uhmmm. Ok lang basta wag na wag mo akong layuan. mahal na mahal kita eh. Sobra pa kaysa sa buhay ko. Todo ngiti lang ako kahit nawewerduhan na ang mga kaklase ko saken. Nagtagumpay naman yung araw na yun kahit masakit ang simula. Mahal kasi kita.
Paminsan nga natatanong ko kung paano ba kita nakilala at naging parte ng buhay ko. Paano nga ba? Siguro di mo na ito na aalala kasi bata pa tayo neto eh. 6 years old pa tayo. Umiiyak ako nun kasi nga nag aaway nanaman ang mama at papa ko. Sa Totoo lang,nagpakasal lang namn sila kasi nabuo ako. pwede nyo na ding sabihin na nabuo ako ng walang halong pagmamahal ng mga magulang ko. UnExpected nga kung baka. Aksidente din kung masaklap. Nasa Swing ako ng plaza ng village natin nun.
"Bata Bata. Bakit ka umiiyak?" tanong mo.
"Nag Aaway nanaman kasi sila Mama at Papa eh." Sabi ko s gitna nang aking pag iyak.
"Tsk." Sabi mo at niyakap mo ako ng mahigpit ng mahigpit. Nabigla ako nun pero niyakap na lang din kita kasi kailangan ko ito eh.
"My Mom Said That when you see a girl crying,U must give her a hug." Patuloy mo pa.
"Thank you.." Sabi ko at naghiwalay ka na. May kinuha ka sa bulsa mo at binigay mo saken. Napalaki ang mata ko kasi paborito ko yung lollipop na yun. CHupachups.
"Paborito mo din dibuh yan? Sige sayo na yan. Remembrance ko. Aalis na kasi kami. Lilipat na kami ng bahay. Paalam." Sabi mo pagkabigay mo saken ng lollipop at kiniss mo ako sa cheecks. Ewan ko buh pero nakaramdam ako ng spark sa mura kong edad. Mahal ko na ata siya nun. Sayang naman kasi aalis na siya.
Simula nun,Di na kami nagkita pero ako? Todo stalk parin sa kanya. PAANO? Girlfriend niya kasi ang BESTFRIEND KO. Pero di ako nagalit sa kanila. Tinanggap ko yun kasi nga mahal ko sila dalawa. Alam yun ng bestfriend ko. Honest kasi ako sa kanya. salamat nga at hindi din siya nagalit. Buti nga at inamin ko sa kany para daw di siya makagawa ng kahit ano sa harap ko.
P.S.
BABE,Nababasa mo eto dibuh? Salamat sa lahat at paalam. HANGGANG TINGIN NA LAMANG kasi tayong dalawa sa isat isa.Wala akong pake dun. MAHAL NA MAHAL kasi KITA <3

Walang komento:
Mag-post ng isang Komento